سپهر، وحید [و ديگران]
بررسي موارد اقدام به خودكشي مراجعهكننده به بخش سوانح بيمارستانهاي افشار و شهيد رهنمون و سوانح سوختگي يزد: آذر 75 لغايت ارديبهشت 1376
محمدجواد غنيزاده، وحيد سپهر؛
به راهنمايي: علياكبر توكلي.
83 صفحه، جدول، نمودار، كتابنامه
پايان نامه (دكترا) -- دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد، يزد، 1375
علوم پزشكي. 337880 - پزشكي عمومي
خلاصه به : فارسي
كليد واژه : خودكشي / يزد / 1375-1376 /
كليد واژه معادل لاتين : Suicide / Yazd / 1375-1376 /
چكيده : از نظر وضعيت تاهل تعداد زنان متاهل اقدامكننده به خودكشي 2 برابر زنان مجرد بوده است و در مردان تعداد مردان مجرد اقدامكننده 1/5 برابر مردان متاهل بوده است . حدود 88/3 درصد (159 نفر) جمعيت مورد مطالعه شهري و 11/7 درصد (21 نفر) روستايي بودهاند كه علل اين ارجحيت در جمعيت شهري شامل: الف)عدم ارجاع مواردي از اقدام به خودكشي كه نياز به بستري ندارند و درمان آنها توسط پزشكان روستايي در روستا ب)كمتر بودن ميزان خودكشي در جامعه روستايي نسبت به جامعه شهري كه طبق مرجع ميباشد. افراد مجرد 43/9 درصد جمعيت اقدامكننده (79 نفر) و افراد متاهل 53/8 درصد (97 نفر) افراد اقدامكننده را تشكيل ميدادهاند كه هر دو گروه بيشترين عامل محرك اقدام به خودكشي را اختلاف خانوادگي ذكر كردهاند. در افراد مورد بررسي در 37/8 درصد (68 نفر) سابقه اقدام به خودكشي قبلي وجود دارد. بيشترين روش به كار رفته در اقدام به خودكشي در هر دو جنس مسموميت دارويي 61/1 درصد (110 نفر) بوده است كه حدود 54/2 درصد(40 نفر) افراد مذكر و 65/6 درصد (71 نفر) افراد مونث با اين روش اقدام به خودكشي كردهاند. داروي مورد مصرفي بيشتر از رسته بنزوديازپينها بوده (38/9 درصد) و در درجه بعد تريسيكليكها بوده است (10/8 درصد) و حدود 1/3 افراد اقدامكننده سابقه مصرف دارو داشتهاند كه اكثرا براي ماهها آن را مصرف ميكردهاند و اكثرا با همان داروي مصرفيشان اقدام به خودكشي كردهاند (40/2 درصد) و اقدام به خودسوزي در مرحله دوم 22/2 درصد (40 نفر) جاي داشته است و ارتباط جنس با روش اقدام به خودكشي X48/6 درصد كه معنيدار نيست . بيشترين تعداد خودكشي در ساعت 20 صورت گرفته است (8/3 درصد) و در تفكيك شبانهروز به دو نيمه، در نيمه دوم روز (ساعت 12-24) 70/5 (127 مورد) در مقابل 53 مورد خودكشي در نيمه اول روز قرار دارد. در بررسي محل اقدام به خودكشي مشخص گرديد كه بيشترين تعداد خودكشي در منزل شخصي افراد بوده است (91/7 درصد) 165 نفر كه اين اما در مقايسه با ساير مكانها معنيدار ميباشد. تعداد 24 نفر از اقدامكنندگان در طي بستريشان در بيمارستان فوت نمودند (13 درصد) كه از اين تعداد 7 نفر مرد (25/8 درصد) و 17 نفر زن (74/2 درصد) بودند كه يك مرد به علت مسموميت با سموم ارگانوفسفره و بقيه به علت خودسوزي فوت نمودند و بيشترين روش منجر به مرگ خودسوزي (74/2 درصد) بوده است . ميزان منجر به مرگ در بين اقدامكنندگان به خودكشي 130 نفر در هزار نفر جمعيت اقدامكننده بوده است و X20/513 درصد كه ارتباط جنس با عاقبت خودكشي معنيدار نيست . و در مقايسه 23/1 درصد افراد بالاي 45 سال (3 نفر) اقدام به خودكشي منجر به مرگ داشتهاند و در مرحله نخست 40 درصد (2 نفر) افراد زير 15 سال اقدام به خودكشي منجر به مرگ داشتهاند كه بيشتر بودن خودكشي در سنين بالا مطابق مرجع (3) است ولي بيشتر بودن اقدام به خودكشي در زمان مطابق آن نيست . بيشترين شغل در بين اقدامكنندگان خانهداري 41/1 درصد (74 نفر) و در مرحله بعد اشتغال به تحصيل 19/4 درصد (35 نفر) بوده است كه افراد خانهدار بيشتر به روش مسموميت دارويي اقدام به خودكشي كردهاند 63/5 درصد (47 نفر) و در دومين روش خودسوزي كردهاند 25/7 درصد (19 نفر) و در بين افراد محصل نيز مسموميت دارويي بيشترين روش بوده است 71/5 درصد و در مرحله بعد خودسوزي بوده است . (22/9 درصد) افراد بيكار 7/8 درصد اقدامكنندگان (14 نفر) را تشكيل ميدادهاند. مسموميت غيردارويي شامل مسموميت با الكل، سموم ارگانوفسفره، مواد موبر، مواد پاككننده ميباشد. X20/513 درصد كه ارتباط جنس با عاقبت اقدام به خودكشي معنيدار نيست . 30 درصد (54 نفر) از اقدامكنندگان به خودكشي سابقه اقدام به خودكشي قبلي در خانواده و نزديكان خود را ذكر ميكنند. و افراد مذكر 36/1 درصدشان و مونثها 25/9 درصدشان اين سابقه خانوادگي را دارند. بيشترين علت اقدام به خودكشي در هر دو جنس اختلاف خانوادگي است . F/M34/7 درصد و 55/6 درصد و در افراد مونث اختلاف خانوادگي بيشتر از افراد مذكر منجر به اقدام به خودكشي شده است و X216/9 با D.F5 كه PVAIV0/005 درصد كه وجود ارتباط بين جنس و روش اقدام به خودكشي معنيدار است Z1/31 درصد ساير علل اقدام به خودكشي شامل داشتن مدعي در دادگاه، محكوميت زندان، تهمت ، اختلاف با كارفرما بوده است . 61/1 درصد افراد اقدامكننده سابقه بيماري رواني و مصرف دارو دارند كه بيشترين عامل محرك اقدام به خودكشي روانيان اختلاف خانوادگي (37/3درصد) 41 نفر و در مرحله بعد بيماري روانيشان بوده است . (25/5 درصد) و كتاب مرجع (3) بيان ميكند كه 40 درصد كسانيكه اقدام به خودكشي ميكنند داراي سابقه درمان روانپزشكي هستند و بيشتر بودن آن در جامعه مورد بررسي عدم آگاهي مردم در درمان منظم بيماران رواني و فقدان برنامه منظم درماني را گوشزد ميكند.
