از نظر من وحید انتلکتوئل بچه های ۶۹ بود. یه جورایی شبیه محمود بود فقط فرقش این بود که خوشروتر از محمود بود.واسه همین بچه ها زیاد دمپرش جمع میشدن.
یادمه تو انتخابات خاتمی وقتی همه ما به اصطلاح اراذل تو پاویون ذوق میکردیم و هفته نامه مهر را به جای خوندن میخوردیم.میخندید و با اشاره به ما میگفت؛"تحمیق توده ها" بعدشم میگفت شما با رای به خاتمی نظام را بیست سال دیگه تثبیت کردین.
تو تمام این سالها این اون بود که گاهی به من زنگ میزد و هر بار به بهانه ای. یه بار برای کوچ مجید و یه بار برای فروغ و یه بار برای محمود.....انگار رسالتش بود که هر کدوم از ما که میره، یه سرسلامتی به من به نمایندگی از بازماندگان بده.
حتما حالا دیگه با محمود تو دنیای دیگه بدون درد و دغدغه در مورد آدما بحث میکنن و لذت میبرن.حیف!!!. واقعا جای من اونجا خالیه که ساکت بشینم و از بحثشون لذت ببرم.
یادمه فروغ که رفت یکی از بچه های ۶۹ یه سوگنامه ای نوشت و دست به دست شد تا به گروه ما رسید. چقدرم قشنگ نوشته بود. حالا ما که دیگه با شرائط امروز دست و دلی برامون نمونده که بنویسیم. فقط کاش یه جوری به رسم ادب و جبران این متن به دست بچه های ۶۹ برسه تا بدونن که ما هم به یاد اونا هستیم.
روحت شاد وحید جان.پسر خوشرو و با معرفت ۶۹. سلامم را علی الخصوص به محمود و همشهریت مجید برسون.
انشاالله به زودی دیدارها تازه میشه.این دنیا دیگه هیچ جذابیتی برام نداره.